Ercole Calvi
Romantische landschappen en realistische gezichten
Ercole Calvi was een Italiaanse schilder. Calvi bezocht de Cignaroli-academie in Verona voordat hij in 1844 naar Milaan verhuisde en zijn studie aan de Brera-academie voltooide. Voortbordurend op de romantische traditie van de landschapsschilderkunst maakte hij naam bij tentoonstellingen in Milaan met gezichten op meren en het gebied van Brianza, gebaseerd op de toen modieuze modellen van Giuseppe Canella. Op Calvi's terugkeer naar Verona in 1856 volgden meer commercieel succes en officiële erkenning. Hij werd in 1859 benoemd tot professor aan de Academie voor Schone Kunsten en in 1866 tot directeur van de Società di Belle Arti. Stedelijke gezichten, landschappen en onderwerpen ontleend aan de strijd voor nationale bevrijding kwamen in de jaren 1860 te domineren in zijn oeuvre. Hoewel de adoptie van een repetitief en enigszins gemakzuchtig picturaal vocabulaire duurzaam succes opleverde wat verkoop betreft, begonnen in het volgende decennium ook de eerste negatieve recensies van critici te verschijnen. In de tweede helft van de jaren 1870 werd er een vastberaden poging gedaan om aansluiting te vinden bij de contemporaine ontwikkelingen in het picturale realisme en werden nieuwe onderwerpen geïntroduceerd die waren ontleend aan levensstudies van de Venetiaanse lagune.