Sprookjes van Hans Christian Andersen Pl.07
1914
De illustratie van Dugald Stewart Walker uit 1914 brengt een beklemmend mooi moment uit de sprookjes van Hans Christian Andersen tot leven. We zien een jonge vrouw met wild, door de wind gegolfd haar, gezeten op een grafsteen, uitkijkend naar een verre horizon. Het onderschrift onthult haar sombere bedoeling: te zitten op 'het graf van een arme waar de bittere alsem groeide', een plant die historisch symbool staat voor diep verdriet en bitterheid. De scène wordt omlijst door een massive, knobbelige boom en een voorgrond met grote, spookachtige bloemen, mogelijk klaprozen, die vaak worden geassocieerd met slaap en dood. Het is een prachtig voorbeeld van hoe illustratoren uit het begin van de 20e eeuw de donkere, emotionele diepte van sprookjes vastlegden, ver beyond het simpele 'en ze leefden nog lang en gelukkig', met een Art Nouveau-flair.