Wittingau
1902
Ferdinand Engelmüller vangt het serene, moerassige landschap van Wittingau (nu Třeboň in de Tsjechische Republiek) met de losse, energieke penseelstreken die typerend zijn voor het impressionisme. Het in 1902 geschilderde stuk wordt gedomineerd door een massieve, met wolken gevulde lucht die twee derde van het doek inneemt en zacht weerspiegelt in het kalme water eronder. De donkere, krasserige rietstengels op de voorgrond vormen een scherp contrast met de luchtige pasteltinten van de wolken. Engelmüller was een meester van het Boheemse landschap en schilderde deze specifieke regio vaak om de stille, sfeervolle schoonheid ervan te tonen.