De Japanse brug
1919-1924
Laat in zijn leven, terwijl hij vocht tegen ernstige cataracten die zijn zicht vertroebelden, keerde Monet terug naar zijn geliefde tuin in Giverny om deze dromerige, bijna spookachtige versie van zijn beroemde Japanse brug te schilderen. De troebele groenen en blauwen weerspiegelen zijn afnemende gezichtsvermogen, waardoor wat ooit een levendig tafereel was, veranderde in een wervelende, abstracte herinnering aan water en bladeren. Ondanks zijn frustratie over zijn verslechterende zicht, creëerde hij in deze periode enkele van zijn emotioneel krachtigste en modern ogende landschappen, waarbij hij het impressionisme tot aan de rand van abstractie duwde. Het is een ontroerende herinnering dat kunst niet alleen gaat over wat we zien, maar ook over hoe we voelen.